ลิง
จุดที่มักพลาด: ฟังเป็นเสียง น เมื่อพูดเร็ว
ยืดเสียงท้ายจะได้ยินเสียง ง ชัดเจน
แม่กงเป็นมาตราตรงที่ใช้ ง เป็นตัวสะกดและออกเสียง ง ตรงตามรูป เหมาะสำหรับฝึกให้เด็กฟังเสียงก้องทางจมูกก่อนเปรียบเทียบกับแม่กมและแม่กน บทเรียนจะพาเด็กออกเสียง เปรียบเทียบ และอธิบายก่อนเริ่มเกม
ภาษาไทย ป.1–ป.3 · สอนก่อนเล่น
แตะหลังลิ้นกับเพดานอ่อน เสียงก้องออกทางจมูก ฝึกจากคำจริง แล้วแยกแม่กงออกจากแม่ที่มักสับสน
เมื่อพูด ลิง ช้าง ถุง หรือแสง เสียงท้ายก้องออกทางจมูกโดยหลังลิ้นแตะบริเวณเพดานอ่อน เสียงที่ได้คือ ง แม่กงมี ง งู เป็นตัวสะกดเพียงตัวเดียว รูปและเสียงตรงกัน เด็กจึงควรเชื่อมทั้งการเห็น ง ท้ายพยางค์และการได้ยินเสียง ง
เปรียบเทียบ ลิง–ลม–จาน: ทั้งสามมีเสียงก้องทางจมูก แต่ลิงจบ ง ลมจบ ม โดยริมฝีปากปิด และจานจบ น โดยปลายลิ้นแตะด้านหน้า เกมในหน้านี้จึงผสมคำจาก แม่กง แม่กม แม่กน ในทุกรอบ
ตัวอย่างคำ: ลิง · ช้าง · ถุง · แสง · มอง · วิ่ง ให้เด็กออกเสียงคำจริงก่อน แล้วค่อยใช้รูปตัวอักษรช่วยสรุป
จุดที่มักพลาด: ฟังเป็นเสียง น เมื่อพูดเร็ว
ยืดเสียงท้ายจะได้ยินเสียง ง ชัดเจน
จุดที่มักพลาด: จัดจากสระอาแทนเสียงท้าย
คำว่าช้างมี ง เป็นตัวสะกดและจบเสียง ง
จุดที่มักพลาด: คิดว่าเป็นแม่กนเพราะเสียงออกจมูก
หลังลิ้นปิดทางลมจึงเป็นเสียง ง ของแม่กง
จุดที่มักพลาด: มองรูปสระแอแล้วไม่เห็นตัวสะกด
ง ท้ายพยางค์ทำหน้าที่เป็นตัวสะกดแม่กง
จุดที่มักพลาด: สับสนวรรณยุกต์กับตัวสะกด
ไม้เอกกำหนดวรรณยุกต์ ส่วน ง เป็นตัวสะกด
ให้เด็กออกเสียง ลิง ลม และจาน พร้อมแตะจมูกและสังเกตตำแหน่งปาก จากนั้นชูบัตร ง ม หรือ น ตามเสียงท้ายที่ได้ยิน
ใช้คำใหม่อย่าง มอง วิ่ง และถุง โดยไม่แสดงตัวสะกดก่อน ให้เด็กบอกเสียงท้ายแล้วจึงเปิดคำเพื่อตรวจคำตอบ
ให้ฟังเสียงท้ายของพยางค์เป็นหลัก เมื่อพูด ลิง ช้าง ถุง หรือแสง เสียงท้ายก้องออกทางจมูกโดยหลังลิ้นแตะบริเวณเพดานอ่อน เสียงที่ได้คือ ง
เปรียบเทียบ ลิง–ลม–จาน: ทั้งสามมีเสียงก้องทางจมูก แต่ลิงจบ ง ลมจบ ม โดยริมฝีปากปิด และจานจบ น โดยปลายลิ้นแตะด้านหน้า
เริ่มจากออกเสียงคำใกล้ตัวช้า ๆ แล้วทำกิจกรรมเปรียบเทียบ ให้เด็กออกเสียง ลิง ลม และจาน พร้อมแตะจมูกและสังเกตตำแหน่งปาก จากนั้นชูบัตร ง ม หรือ น ตามเสียงท้ายที่ได้ยิน