กา
จุดที่มักพลาด: คิดว่า ก ตัวท้ายเป็นตัวสะกด
ก เป็นพยัญชนะต้น ส่วนคำจบด้วยเสียงสระ อา
แม่ ก กาเป็นคำที่พยางค์จบด้วยเสียงสระและไม่มีพยัญชนะทำหน้าที่เป็นตัวสะกด เด็กจึงควรฟังว่าคำจบอย่างเปิดหรือมีเสียงท้ายตามมา บทเรียนจะพาเด็กออกเสียง เปรียบเทียบ และอธิบายก่อนเริ่มเกม
ภาษาไทย ป.1–ป.3 · สอนก่อนเล่น
ออกเสียงจบที่สระ ไม่มีพยัญชนะท้ายพยางค์ ฝึกจากคำจริง แล้วแยกแม่ ก กาออกจากแม่ที่มักสับสน
คำอย่าง กา ดู มือ เรือ และโต ออกเสียงจบที่สระ ปากไม่สร้างเสียงพยัญชนะท้ายเพิ่ม จึงจัดอยู่ในแม่ ก กา แม่ ก กาไม่มีรายชื่อตัวสะกดให้ท่อง จุดสำคัญคือแยกพยัญชนะต้นและสระออกจากตัวสะกด แล้วสังเกตว่าหลังเสียงสระไม่มีเสียงท้าย
เปรียบเทียบ กา–ขาย–ขาว: กาจบที่สระจึงเป็นแม่ ก กา ขายมีเสียง ย ท้ายเป็นแม่เกย และขาวมีเสียง ว ท้ายเป็นแม่เกอว เกมในหน้านี้จึงผสมคำจาก แม่ ก กา แม่เกย แม่เกอว ในทุกรอบ
คำในแม่ ก กาออกเสียงจบที่สระ จึงไม่มีพยัญชนะทำหน้าที่เป็นตัวสะกด
ตัวอย่างคำ: กา · ดู · มือ · เรือ · โต · แม่ ให้เด็กออกเสียงคำจริงก่อน แล้วค่อยใช้รูปตัวอักษรช่วยสรุป
จุดที่มักพลาด: คิดว่า ก ตัวท้ายเป็นตัวสะกด
ก เป็นพยัญชนะต้น ส่วนคำจบด้วยเสียงสระ อา
จุดที่มักพลาด: มองรูปสระแล้วหาแม่ตัวสะกด
ดูจบด้วยเสียง อู และไม่มีพยัญชนะท้าย
จุดที่มักพลาด: คิดว่า อ เป็นตัวสะกด
อ เป็นส่วนประกอบของรูปสระ ไม่ได้ทำหน้าที่ตัวสะกด
จุดที่มักพลาด: เห็นหลายตัวอักษรแล้วคิดว่ามีตัวสะกด
พยางค์เรือจบด้วยเสียงสระและไม่มีเสียงพยัญชนะท้าย
จุดที่มักพลาด: สับสนกับแม่เกอวเพราะเสียงสระโอ
โตไม่มีเสียง ว ท้าย จึงเป็นแม่ ก กา
ให้เด็กยืดเสียงคำว่า กา ขาย และขาว แล้วใช้มือวาดทางเดินของเสียง ถ้าเสียงจบที่สระให้วางบัตรไว้บ้านแม่ ก กา
ใช้คำใหม่อย่าง โต เรือ และมือ แล้วให้เด็กชี้ว่าส่วนใดเป็นสระและยืนยันว่าไม่มีพยัญชนะท้าย หากอธิบายได้จึงถือว่าเข้าใจ
ให้ฟังเสียงท้ายของพยางค์เป็นหลัก คำอย่าง กา ดู มือ เรือ และโต ออกเสียงจบที่สระ ปากไม่สร้างเสียงพยัญชนะท้ายเพิ่ม จึงจัดอยู่ในแม่ ก กา
เปรียบเทียบ กา–ขาย–ขาว: กาจบที่สระจึงเป็นแม่ ก กา ขายมีเสียง ย ท้ายเป็นแม่เกย และขาวมีเสียง ว ท้ายเป็นแม่เกอว
เริ่มจากออกเสียงคำใกล้ตัวช้า ๆ แล้วทำกิจกรรมเปรียบเทียบ ให้เด็กยืดเสียงคำว่า กา ขาย และขาว แล้วใช้มือวาดทางเดินของเสียง ถ้าเสียงจบที่สระให้วางบัตรไว้บ้านแม่ ก กา